Słodki lek

Print Friendly, PDF & Email

Czas zimy to okres, gdy częściej niż zwykle odwiedzamy gabinety lekarskie i apteki, w których pozostawiamy znaczną część budżetu naszych rodzin. Zapominamy przy tym, iż od wieków funkcjonuje i pomaga człowiekowi naturalna apteka, jaką jest ul i rodzina pszczela. Sztandarowym produktem, który w niej powstaje jest miód. Produkt życiodajnej energii słońca, siły witalnej roślin i pracowitości owadów – smakołyk i lek, jest wykorzystywany przez ludzi od niepamiętnych czasów. W chwili obecnej często niedoceniany, zazwyczaj z nieznajomości składu i  właściwości, z którymi warto jest się zapoznać.

Miód – należy on do pokarmów łatwo przyswajalnych i wysokoenergetycznych. Zawarta w miodzie glukoza wyrównuje deficyt energii w organizmie, a acetylocholina reguluje czynności komórek nerwowych. Działa korzystnie na wątrobę. Cholina z miodu przeciwdziała  jej otłuszczaniu. Wzmacnia serce, zwiększając jego wydolność, stabilizuje ciśnienie krwi, przyśpiesza procesy krwiotwórcze. Działa przeciwmiażdżycowo, obniżając poziom cholesterolu i trójglicerydów.Przyśpiesza trawienie,  może przyśpieszać gojenie się wrzodów żołądka. Ma działanie  przeciwzapalne, bakteriostatyczne i bakteriobójcze, stąd powszechnie jest stosowany w medycynie ludowej  jako wypróbowany środek na przeziębienie i kaszel. Działa równocześnie jak kosmetyk. Dzięki zawartości najrozmaitszych składników regularne spożywanie miodu zapobiega przedwczesnemu starzeniu się organizmu.

W zależności z jakich surowców pszczoły wyprodukowały miód, mamy różne jego gatunki różniące się właściwościami fizycznymi i chemicznymi. Zasadniczo rozróżniamy trzy jego typy: nektarowy, spadziowy oraz nektarowo – spadziowy. Dodatkowo miody nektarowe dzielimy na kilka odmian.

od lewej: miód spadziowy, wielokwiatowy i rzepakowy

Wszystkie miody, które spotykamy w Polsce, choć początkowo mają formę płynną (patoki),   to wcześniej lub później przechodzą w stan stały. Proces ten, mylnie tłumaczony zawartością sacharozy („cukru”) jest najzupełniej naturalny. Krystalizacja miodu przebiega różnie i jest charakterystyczna dla każdego jego gatunku. Skrystalizowany miód można doprowadzić do stanu płynnego, ogrzewając go w temperaturze nie przekraczającej 450C, gdyż może stracić wszystkie właściwości odżywcze, a w szczególności lecznicze.

Najbardziej znane gatunki miodu to:

Miód lipowy – Należy do miodów najbardziej poszukiwanych przez konsumentów. Zachowuje lekki posmak i aromat kwiatów lipy lub przypominający zapach mięty. Działa antyseptycznie i uspokajająco, używany bywa głównie w leczeniu chorób układu oddechowego. Wskazany przy zapaleniu oskrzeli i płuc, przeziębieniach, grypie i stanach zapalnych błon śluzowych.

Miód akacjowy – Jest miodem najdłużej pozostającym w stanie płynnym. Stosowany w zaburzeniach trawienia, schorzeniach żołądka i jelit oraz w leczeniu nerek i dróg moczowych.

Miód rzepakowy – Krystalizuje bardzo szybko, uzyskując konsystencję smalcowatą i biały kolor. Zawierając niemal wyłącznie cukry proste (glukozę i fruktozę), jest przydatny w leczeniu  chorób serca i niewydolności naczyniowej. Polecany w schorzeniach wątroby, wzmaga działanie pęcherza żółciowego. Przyśpiesza leczenie wrzodów trawiennych żołądka i dwunastnicy. Pod kontrolą lekarza może być stosowany przez cukrzyków.

Miód gryczany – Charakteryzuje się ostrym, swoistym smakiem i aromatem oraz ciemnobrązowym zabarwieniem. Krystalizując przybiera formę gruboziarnistą, „kaszowatą”. Zawiera dużo rutyny, zwanej “przedłużaczem życia”. Pomaga w przyswajaniu witaminy C, reguluje przepustowość ścianek włosowatych naczyń krwionośnych, tym samym przeciwdziała miażdżycy. Polecany również w nerwicach i stanach wyczerpania psychicznego.

Miód wrzosowy – Miód o charakterystycznej galaretowatej konsystencji, o przyjemnym aromacie wrzosu. Stosowany w terapii schorzeń jamy ustnej, gardła, błony śluzowej. Wspomaga wydzielanie moczu.

Miód wielokwiatowy – Jest to cała grupa miodów różniących się smakiem, zapachem, krystalizacją oraz właściwościami, w zależności z jakich roślin pochodzą. Często określany jest mianem miodu „uniwersalnego”. Dobrze działa przy różnego rodzaju alergiach.

Miód spadziowy – Rozróżniamy dwa jego typy: spadź iglastą i liściastą. Posiada o wiele więcej, niż miody nektarowe, związków mineralnych, wielocukrów i dekstryn. Bogaty również w żywice i olejki eteryczne. Stosowany przy chorobach górnych dróg oddechowych, astmie, zapaleniu płuc, gruźlicy i nerwicy serca. Pomocny w leczeniu  miażdżycy i zapaleń dróg moczowych.

Wybór miody zależy przede wszystkim od Państwa preferencji smakowych.

mgr inż. Jarosław Cichocki

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

20 + 2 =